Hola, qué tal?

Ik heb er vandaag mijn 2^de les Spaans opzitten. Wat is dat allemaal seg…echt niet simpel. Elke morgen vertrek ik om 7u45 met mijn boekentasje op de rug naar het schooltje voor 4 uur (!) Spaanse les. Ik dacht hier even 4 maanden te komen luieren :-p NIET DUS! 2 uur grammatica met echte invulschriften, een lerares en zelfs een bord. 2 uur face to face les zonder pauze en met een lerares die amper Engels verstaat. Ik krijg geen hoofdpijn van de hoogte, wel van de massa’s aan Spaanse woorden die voortdurend rond mijn oren vliegen. Dus voor de thuisblijvers van de KHK, ik heb géén 4 maanden vakantie. Na de 2 uur grammatica volgt er nog 2 uur practica, met de lerares de stad in. En dit is echt fijn, de leraressen zijn super lief en laten je de mooiste plaatsjes van Cusco zien.

Gisteren ben ik na de les even onze wijk ingetrokken. Alle foto’s vindt je terug op mijn facebook. Dit was met momenten schrijnend. Mijn eerste indruk van Cusco viel al bij al nog mee, het leek allemaal minder erg dan ik me had voorgesteld. Maar neen hoor, als je verder kijkt dan de gevels van de huizen dan zie je pas echt de extreme armoede. meer dan 10% van de bevolking moet toekomen met minder dan 7 soles per dag (ongeveer 2.5 euro). En het grootste gedeelte hiervan zijn alleenstaande moeders. Voor onze deur loopt een riviertje, ronduit smerig. Noem iets en het ligt erin. Het ligt vol met afval, dode dieren en mensen doen er hun behoefte in. Wel, de mama van het kleine kindje met de lolly (foto) was in dit water haar was aan het doen…Daar sta je dan met je trendy fototoestel…

Maar verder gaat het echt super goed hier. Ik woon met 4 avonturiers/studenten in een, naar Peruviaanse normen, chique huis. Vergelijk het met de ‘kotmadam’ op tv. Wij schuiven driemaal per dag met onze knieën onder tafel en de borden vol lekker maar vreemd eten worden onder onze neus geschoven. Ik word hier dus wel nog steeds een beetje verwend hoor J.

De Peruviaanse kookavond gisteren was ook toppie, stel je er niet teveel bij voor. Het was vooral gezellig samenzijn met iedereen van de organisatie van fairplay. En dat is ongelofelijk, de hele wereld lijkt wel naar Cusco te komen. Canadezen, Amerikanen, Australiërs, Duitsers, ‘Hollanders’,… het is er allemaal. Iedereen heeft zijn eigen verhaal mee, zijn eigen reden om hier te zijn en vooral ook zijn eigen blik op de wereld. dat maakt het speciaal en zeker ook enorm gezellig.

Maar ik rond af, want ik kan wel blijven vertellen. Ik moet tijdig mijn bedje in, morgen de volgende les, het volgende avontuur.

Hasta luego! x