Dit was het dan....

Ik ga dit verhaal eindigen zoals ik het ook begonnen ben, vanop de luchthaven. Enkel nu in de omgekeerde richting, wachtend op mijn vlucht richting Schiphol. Deze keer de mensen bedankend die mij deze schitterende momenten in Cusco hebben bezorgd. Want ongelofelijk was het, te mooi gewoon om te blijven duren !

Samen met de andere vrijwilligers en Fairservices hebben we op een goeie 3 maanden een fantastische na-schoolse opvang opgezet. Fairservices is een absolute toporganisatie die 100% goede bedoelingen heeft en die het verdient alles te kunnen waarmaken waar zij voor staan.

De profesoras, de vrijwilligers, mijn familie…mijn ongelofelijke familie…, vrienden en de kinderen. Het was gewoon allemaal af. Ik zal ze missen, allemaal!

Het is goed geweest, ik ga met meer dan een voldaan gevoel naar huis. Al doet het toch wel pijn afscheid te nemen van deze schitterende plek en deze schitterende mensen!

‘Boarding, boarding,….’ Pfffft….

Bedankt voor het volgen van mijn blog,

we zien elkaar snel weer terug in België.

Groetjes,

Stijn

Het loopt op zijn einde...

En wat ben ik toch een slechte blogger. Ik zie dat het alweer bijna 3 weken geleden is dat ik nog eens iets gepost heb. Terwijl ik er alweer heel wat topdagen heb opzitten!!!!! Het is zelfs zoveel en zo zalig, dat ik dit nooit allemaal ga neergeschreven krijgen. Maar nog 18 dagen en dan kan ik het jullie in hoogsteigen persoon vertellen :-D.

Sta me toch toe dat ik even schets wat ik de afgelopen weken heb uitgestoken.

- Rafting in de buurt van Cusco met de ganse vrijwilligerscrew

- La Paz (Bolivia), met onder andere de ‘Deathroad’, dit is:

“Door het gevaar van de weg is het een toeristische trekpleister die sinds 1990 ongeveer 25000 'thrillseekers' per jaar trekt. Voor mountainbikeliefhebbers in het bijzonder is het een favoriete bestemming voor afdalingen omdat de weg ongeveer 64 km bergafwaarts gaat. Er zijn verschillende touroperators die reizen organiseren naar deze weg.

Desalniettemin blijft de Yungasweg ook voor mountainbikers extreem gevaarlijk. Ten minste dertien van hen zijn sinds 1998 om het leven gekomen.”

- Zalige dagen in het tropisch regenwoud in Tambopata, in een Eco-lodge waar de apen letterlijk naast je deur sliepen.

- En zelfs een dagje met de motor rijden in de heilige vallei…Een droom voor elke liefhebber van motors zou ik denken. Lichtjes onverantwoord was het wel, maar we zullen het nooit meer doen :-D!! Achja, in Peru kan zowat alles. Zelfs een motor huren zonder te weten waar de gas nu juist zit. Een rijbewijs? Niet nodig! We hebben het overleefd en het was een schitterende ervaring!

Uiteraard zijn we ook in ons schooltje nog steeds hard aan het werk. De kinderen komen met de dag liever en de vrijwilligers krijgen het steeds moeilijker en moeilijker om afscheid te nemen. Deze vrijdag hebben we een moederdag gehouden. Alle ouders werden uitgenodigd om eens een kijkje te komen nemen in ons schooltje. Om hen te tonen wat we nu juist allemaal doen met hun kinderen. De opkomst was zeer groot, misschien zat de gratis maaltijd daar voor iets tussen. Op deze manier willen we het vertrouwen van de ouders winnen maar ook de ouders wijzen op hun verantwoordelijkheden als moeder of vader. En het was een groot succes, dat was zeker!!

--> Ook de vrijwilligers zijn die dag in de bloemetjes gezet…ik denk dat dit de eerste keer was dat ik bloemen kreeg op moederdag!

Het loopt zelfs zo goed dat John, de grote baas van het project, heeft aangekondigd zo snel mogelijk te zullen verhuizen naar een andere locatie. Om zo de capaciteit van onze na-schoolse opvang maar liefst te verdrievoudigen! Dit omdat 1: de vraag zo gigantisch groot is en 2: omdat wij op zo een korte tijd zo een stevig project hebben opgezet dat het mogelijk is om nu al uit te breiden.

En wij, de vrijwilligers, krijgen enorm veel lof. Het werkt gewoon, ons schooltje, alles loopt en iedereen is tevreden. De kinderen leren, wij leren en de ouders leren!!

Momenteel ben ik bezig met het maken van een sportfolder voor de volgende vrijwilligers die geen ervaring hebben als sportleraar, maar toch sport zullen geven. Op deze manier hoop ik het niveau van de sportlessen zo hoog mogelijk te houden, en iets waardevols achter te kunnen laten. Uiteraard past dit ook binnen mijn eindwerk, waar ik ook volop aan bezig ben of toch aan bezig zou moeten zijn. En de schrik zit er goed in, ik heb nog heel wat te doen en ik heb nog maar bitter weinig tijd. Andere activiteiten worden geschrapt, feestje worden tot een minimaal aantal gebracht (dat probeer ik toch ;-)) en ook in het schooltje geef ik nog uitsluitend de sportlessen (geen huiswerkbegeleiding meer en ook geen eten achteraf). Enkel de Salkantay-track staat nog op het programma, dat kan ook niet anders…Ik kan dit land toch niet verlaten zonder naar Machu Picchu gewandeld te hebben. Volgend weekend dus het laatste grote avontuur, 5 dagen en 4 nachten trekken naar MP.

Een groot avontuur om een nog grootser avontuur af te sluiten.

Het zal pijn doen om deze schitterende plaats te verlaten, dat staat vast…

Nos vemos xx

* 2 nieuwe fotoalbums zijn geüpload!

Back in business

Na een geweldige rondreis met onder andere de grootste canyon ter wereld, de hoogste zandduin ter wereld (maar liefst 2020 meter --> hallo Blankenbergen!

En dat alles uiteraard met het gezinnetje! Top, top, top! Zij hebben de kans gehad om bij te praten met mijn Peruaanse familie. Waarbij de beide families onderling konden bevestigen dat ik regelmatig een ‘chico malcreado’ ben….Achja.

Kort en krachtig hebben ze te zien gekregen wat ik hier allemaal uitsteek. Het was uiteraard zalig ze terug te zien en zeker ook de ganse bagagekoffer vol met Belgische chocolade die ze meesleurden. Maar hun bezoek kondigde ook aan dat ik ondertussen al over de helft van mijn verblijf zit………………………………………………………………………………………………………….

Ondertussen de draad terug opgepakt als ‘profé Stijn’, de kinderen werden lichtjes zot bij het weerzien!!!!! Nooit gedacht zoveel te moeten knuffelen op één dag.

Achjaa Cusco, Cusco, Cusco…It all happens in Cusco.

Will it ever stop?

Jeeeps, volgens de teller op mijn blog al binnen 41 dagen.

X

* Foto’s volgen nog

Eindelijk vakantie! :-D

Het is weer een tijdje geleden…Maar je mag er altijd van uitgaan dat zolang je niets van me hoort, het hier super super goed gaat!

Ik heb alweer 2 on-gelofelijke weken achter de rug. Spaanse lessen in de morgend, les geven in de middag en party in de avond. Mijn Spaanse lessen zijn nu afgelopen, dus zal het iets rustiger gaan worden. Het schooltje loopt absoluut top, we hebben een mega topteam van vrijwilligers die allemaal hard willen werken. De vaste structuren raken stilaan ingewerkt en ook de kinderen staan elke dag gemotiveerd en tijdig aan de deur, te popelen om binnen te mogen. En dat is wat je blijft doen gaan, de reacties van de kinderen.

In functie van mijn eindwerk heb ik deze week ook van alle kinderen en van de ouders een vragenlijst afgenomen om te kijken of onze school uiteindelijk ook echt wel werkt. Hiervoor heb ik de hulp gekregen van mijn nieuwe Australische huisgenote Jess, die psychologe is en gespecialiseerd is in het werken met kinderen. Ook dat zit dus helemaal terug snor!

De weekends gebruiken we nog altijd om dit ongelofelijke land te ontdekken. Vorige week Pequillacta, een pré-inca ruïne op een prachtige locatie omgeven door een groot meer. En gisteren zijn we Cusco-centrum gaan ontdekken. Want je blijft steeds nieuwe dingen ontdekken. Het is zo’n zonde voor de horde toeristen die ze hier wekelijks droppen die niets te zien krijgen van het échte Cusco. We hebben ontbeten op een marktje dat gesubsidieerd wordt door de stad om de plaatselijke eetgewoonte in stand te houden. Wat resulteert in een eetfestijn voor letterlijk géén geld! =) ’s Middags een kleine wandeltocht naar een plaatselijk meertje om vervolgens op een verjaardagfeestje te belanden van een plaatselijke boer die ons, de gringo’s, uitnodigde om gezellig mee te drinken. Fantastisch toch?

Maar nu! Ik moet 2 weken sport & spel gaan voorbereiden…Want mijn ouders zitten op dit moment op het vliegtuig richting Cusco :-D en wij zullen een kleine 2 weken samen doorheen Peru gaan reizen. Op naar het volgende hoogtepunt dus!

Ik heb opnieuw wat foto’s geüpload, maar de mooiste moeten nog volgen. We hebben hier een professionele fotograaf rondlopen die voortdurend alles vastlegt. Maar hij loopt wat achter met het verwerken van de foto’s…daar moeten we dus nog even op wachten.

Heel veel groetjes vanuit het zonnige Cusco! En tot snel, want ik zie op mijn blog dat ik al over de helft zit….dat is ongeveer het enige slechte nieuws dat ik kan vinden.

Dag dag daag !!

x

WAAW

Ooow, hoi jullie allen! Ik zit hier goed ingepakt met vele kleren op mijn groot dakterras met zicht op Cusco by night…een cerveza naast mij (1.1 liter voor 1,80 euro) en denkend over de laatste voorbereidingen die moeten getroffen worden.

Het is de laatste tijd druk geweest, vandaar zo weinig beweging op mijn blog. We zijn de komende weken druk bezig geweest om het klaslokaaltje klaar te krijgen. En het is gelukt! Bekijk even de bijgevoegde foto’s, het resultaat mag gezien worden! De laatste dagen waren minder avontuurlijk, Spaanse lessen in de voormiddag en klussen in de namiddag. Hoe dichter we bij de deadline kwamen (woensdag = morgen) hoe meer werk er bleek te zijn…Maar de promotie is nu gevoerd, de kinderen zijn warm gemaakt en de ouders zijn (tegen alle verwachtingen in) laaiend enthousiast. We rekenen morgen op een te grote opkomst, we kunnen eigenlijk maar zo’n 24 kinderen aan. Maar wie wilt nu geen huiswerkbegeleiding, extra klassen, sport en spel en een gezonde maaltijd…en dit helemaal gratis?

We geven de ouders de kans om ook in de namiddag te kunnen gaan werken, zonder de kinderen thuis op te sluiten of achter te laten. En we geven de kinderen de kans op gezonde voeding, hygiëne en degelijk ondersteunend onderwijs. En dat is nodig, vooral dat laatste. Want geloof mij, sommige kinderen stinken echt en hebben verschrikkelijke tanden etc. Maar :-D (voor de Nieuwstraat) een grooooote bus antibacteriële zeep is reeds aangekocht!

Nu, vanaf morgen dus elke dag de naschoolse opvang van 13u30 tot 18u00. De eerste dagen is proefdraaien voor iedereen, vanaf maandag zijn er selecties (onder de kinderen). Vanaf dan is het huiswerkbegeleiding, algemene lessen, sport en spel & gezonde maaltijd + hygiëne. Ik draai mee in de hele namiddag, de voorbereidingen en de nabesprekingen, de evaluatie van het project. Met uiteraard als absolute specialisatie de sport & spel =). Het zal een hele leerschool worden, de cultuur en de taal maken het er al helemaal niet gemakkelijker op…maar ja, daarvoor ben ik hier toch…niet?!

Zal ik het ook hier redden mijn mijn teachingskills???

Laat ik mijn vakconcept alvast maar bovenhalen! ;-)

Hoy por ti, manana por mi!

Chao amigos

* WAAW is de naam van onze escuela.

De wereld is een dorp en Cusco lijkt de wereld wel!

Olé…Pero un poco de explicacion por favor?

Als eerste, boek een ticket en reis naar eender waar in de wereld! Reizen is zo gemakkelijk. Durf rekenen op de vriendelijkheid van de mensen en je geraakt overal. Er zal hier en daar wel eens ‘ne kloot’ tussen zitten, maar dat weegt niet op tegen de vriendelijkheid van de vele andere mensen. En dat is ook hier in Cusco het geval. Is het hier gevaarlijk? Neen…Is het dat wel, dan zoek je het vaak zelf op.

En ten tweede, ik zit helemaal niet zo ver weg van thuis. Ik heb nog geen dag gehad zonder contact te hebben met familie of vrienden, ik blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Turkijen (:-D) en ik wordt zelfs geüpdatet over de skireis van de KHK in België! Jep, de wereld is een dorp.

En dat Cusco de wereld wel lijkt? Dat van de overvloed aan vreemde nationaliteiten in Cusco heb ik al verteld. Maar hier is ook zo ongelofelijk veel te doen! Het houdt gewoon niet op en het lijkt allemaal wel vanzelf op je af te komen. Zo heb ik vanavond bijvoorbeeld mijn eerste salsales (jep, serieus ik ga dansen…). Dit weekend vertrek ik op 3 daagse trip naar Moray, Ollantaytambo, Urumbamba en Chinchero om de toerist uit te hangen, te mountainbiken en paard te rijden! Hell Yeah. Op maandag mijn eerste Yoga en meditatieles (ik kan het maar eens proberen he!) en verder in de week ga ik leren met vuur spelen (ik ben de juiste naam vergeten, maar het lijkt iets spectaculair). En dit is nog maar het begin! :-p

Hoe het zit met mijn taallessen? Haha, ik denk dat ik nog steeds dezelfde slechte student ben als voordien in België of heb ik gewoon geen taalknobbel. =) Alleeee, het valt al bij al nog mee hoor. Ik maak vorderingen, ik zit elke dag gemotiveerd bij mijn leerkracht te werken en te oefenen, enkel het studeren buiten de les is niet echt altijd aan mij besteedt. Al maar goed dat ik een zalige profesora heb die elk regeltje letterlijk in mijn hoofd tracht te ‘stoempen’. Het gaat langzaam, maar we komen er wel! “Poco poco” zegt Mimi voortdurend.

* Voor alle duidelijkheid, ik kan mij hier wel al vlot behelpen na 3 weken Spaanse les hoor.

Afsluiten doe ik met een vraag!

Mijn Peruaanse ouders vertrekken voor een weekje naar Argentinië. Het kot voor ons alleen dus! Nu hebben we afgesproken met de zoon (Pablo) dat we elk een keertje zullen koken. Het is Peru vs. Nederland vs. België. Ik ben donderdag aan de beurt…Maar wat moet ik koken?! Ik zou graag een typische en goede Belgische maaltijd bereiden. Iemand met een goed idee????? (reageer of mail aub :D!!). Ze hebben hier alle normale verse ingrediënten, enkel bereide producten zoals bij ons kan je hier niet of amper krijgen. Maar kom wel niet af met witloof of asperges aub, want neen dat hebben ze hier niet :-p.

* Op weekend ga ik trouwens met de 2 andere KHK’ers. En die zijn zoals KHK’ers horen te zijn ;-). Super tof, gezond zot en zin voor avontuur!

Hasta La vista!!

Buenos dias

Alles hier ondertussen weer helemaal goed met mij en al langer dan vandaag hoor!

Dit weekend was het ook hier carnaval. Ik heb er niet veel van kunnen zien omdat we lange tijd bij onze gastfamilie zijn blijven ‘plakken’. Hierdoor heb ik de festiviteiten op de plaza helaas gemist. Maar het familiefeestje was ook heel leuk, vooral de feestmaaltijd was erg speciaal. Sta mij toe deze even te beschrijven =). Het was een hoofdmaaltijd die je in combinatie mét een warme soep moest eten. Het soepvlees kreeg je bij de maaltijd + rijst + 2 soorten mais + 3 soorten aardappel en een klein beetje groenten. Vreemd? Sowieso…! Lekker? Sowieso…!

Ik heb er een foto van genomen, helaas wel te laat. Het zag er ook zo speciaal/lekker uit ;-).

Vandaag beginnen de werkzaamheden aan ons schooltje/klaslokaal. Missie = van een klein rommelkot een aangenaam leslokaal maken voor 24 kinderen in minder dan 2 weken tijd.

3 2 1…Start

Ciao amigos x

BTW: Moest meneer Mennes soms meelezen; zelfs @ Peru we try to catch the spirit ;-) (*foto's)

Yo estoy mal

Was het de combinatie van een hele menu met ‘lauwe kip’ voor 6 soles (ong. 1.70 euro), de grote hoogte, ijskoude regenbuien en een verbrand gezicht? Ik weet het niet, maar ik ben ziek…en goed ziek! En wat lijkt je eigen bed en die lekker warme douche van thuis dan toch veraf. Maar het komt wel goed, de koorts is al fel verminderd. Een beetje rustiger aan leven, veel coca-thee drinken en dan kom ik er wel weer bovenop. Het is hopen dat ik dit weekend opnieuw kan gaan rondtrekken.

Deze week zijn we de ruïnes van SacsayHuamen gaan bezoeken. Een gigantische Inca-tempel, zo’n 400 meter boven de stad. En daarna zijn we naar een voetbalmatch gaan kijken Cienciano (Cusco) vs. La Paz (Bolivia), een vriendschappelijke match ter voorbereiding van het seizoen. Vanaf dan hebben de ziektekiemen het overgenomen en ging het bergaf met mij. Na 2 dagen in bed liggen, begint het stilaan te verbeteren. Ik ben in ieder geval beter af dan Paul, de Amerikaan, die vandaag is opgenomen in het ziekenhuis wegens een hardnekkige bacterie en uitdrogingsverschijnselen.

Ik heb leukere momenten gekend, maar het zal wel weer beteren! =) Ik houd jullie op de hoogte.

Ciao Ciao x