Het is waar wat ze zeggen!
Ooh hi you all,
Ik heb net één van de mooiste dingen in mijn leven gezien.
En het was niet eens Macchu Pichu… Het was fenomenabel of neen, onbeschrijfelijk. Zelfs mijn poging het aan te tonen adhv foto’s zal niet voldoen, al zal ik het wel proberen ;-). Er zal voor jullie niets anders op zitten dan even langs te komen, want het is waar wat ze zeggen:
Peru is prachtig
In de loop van de week heb ik daar een moment aan getwijfeld. Ik zag de plaatjes van de andere KHK’ers (vrienden) uit Antalya en ik dacht even “waarom heb ik in hemelsnaam voor dit godvergeten oord gekozen? En dan nog helemaal alleen!”. Maar dit gevoel verdween wanneer ik eindelijk de eerste woorden Spaans begon te begrijpen. Geloof mij, ik heb gevloekt. Tracht maar eens een taal te leren door ze aangeleerd te krijgen in de taal die je nog niet begrijpt. Maar het komt wel goed, ik kan zelfs al tellen tot 10 :D!!!!!!!
Ik ben ook helemaal niet alleen, de hele wereld is hier! Het komt er alleen op aan ze te begrijpen. Dat liep de eerste dagen net iets minder vlot. Mijn Engels was dringend aan een upgrade toe, want ik kon geen mopjes maken? Ik moest te gefocust zijn om alleen al te begrijpen wat de ander zei. En my god, wie ben ik als ik geen mopjes meer kan maken :-p.
Maar oke, het Engels lukt nu, all the problems zijn van de baan. Prioriteit numero uno is nu enkel het Spaans. Dat moet lukken! (ok ok mentor, mijn eindwerk staat ook ergens hoog op die lijst…)
Verder:
- Ben ik gaan voetballen met de zoon van mijn gastgezin…Na 2 minuten was ik uitgeteld (match duurde 2 uur), ik voelde mij alsof ik elk moment kon flauwvallen. De hoogte was killing me!
- Ben ik uit geweest met de groep van fairplay in een op en top Peruviaanse discotheek (geen enkele toerist te bespeuren). Achteraf werd ons verteld dat dit helemaal niet zo’n slim idee was, het zou een erg gevaarlijke discotheek zijn geweest :-D. Niets van gemerkt! Maar wat een vreemde gewoontes hebben die hier!!!! Dit was misschien wel de grootste cultuurshock tot nu toe. De mannen zijn op en top macho’s en behandelen elke vrouw als hun eigendom, ze zijn gewoon niet weg te krijgen, echte ‘schuurders’. En ze hebben een heel erg vreemde manier van trakteren. Super veel mannen wilde mij een hand komen geven en voortdurend trakteerde ze mij op 1 cm cervesa uit hun glas (niet uit hun flesje, uit hun glas…). Ik moest deze belachelijke hoeveelheid dan opdrinken om 2 minuten later opnieuw zo’n bodempje voorgeschoteld te krijgen. =) vreemd! Ik viel dan ook op…ik leek wel een vuurtoren, ik was niet een beetje groter. Ik was minstens een kop groter dan de grootste in die hele keet.
En dan op zondag…Pisac, mijn eerste incaruïne. Wat is dit! Die bergen, die stilte, die wolken, die brandende zon, die terrassen, die mensen, die natuur…Ik wil terug, ik wil meer zien en ik ga meer zien!
Enige minpunt:
Om daar te komen hadden we een taxi genomen, omdat we de bus gemist hadden. Onderweg passeren we een bus die uit Cusco kwam…die gecrasht op 5 meter van de afgrond op haar zij ligt, het was net gebeurd. Vandaag hoor ik dat er 3 mensen gestorven zijn, wij hadden in die bus kunnen zitten. De wegen zijn shit, de chauffeurs loco en de auto’s rommel.
Maar de schoonheid van het land overwint toch de gevaren, en uiteindelijk kan het iedereen overal op elk moment overkomen!
Ik vertrek naar sacsayhumuan, meer inca ruïnes!!!
See you all later!
X
De eerste indruk
Hola, qué tal?
Ik heb er vandaag mijn 2de les Spaans opzitten. Wat is dat allemaal seg…echt niet simpel. Elke morgen vertrek ik om 7u45 met mijn boekentasje op de rug naar het schooltje voor 4 uur (!) Spaanse les. Ik dacht hier even 4 maanden te komen luieren :-p NIET DUS! 2 uur grammatica met echte invulschriften, een lerares en zelfs een bord. 2 uur face to face les zonder pauze en met een lerares die amper Engels verstaat. Ik krijg geen hoofdpijn van de hoogte, wel van de massa’s aan Spaanse woorden die voortdurend rond mijn oren vliegen. Dus voor de thuisblijvers van de KHK, ik heb géén 4 maanden vakantie. Na de 2 uur grammatica volgt er nog 2 uur practica, met de lerares de stad in. En dit is echt fijn, de leraressen zijn super lief en laten je de mooiste plaatsjes van Cusco zien.
Gisteren ben ik na de les even onze wijk ingetrokken. Alle foto’s vindt je terug op mijn facebook. Dit was met momenten schrijnend. Mijn eerste indruk van Cusco viel al bij al nog mee, het leek allemaal minder erg dan ik me had voorgesteld. Maar neen hoor, als je verder kijkt dan de gevels van de huizen dan zie je pas echt de extreme armoede. meer dan 10% van de bevolking moet toekomen met minder dan 7 soles per dag (ongeveer 2.5 euro). En het grootste gedeelte hiervan zijn alleenstaande moeders. Voor onze deur loopt een riviertje, ronduit smerig. Noem iets en het ligt erin. Het ligt vol met afval, dode dieren en mensen doen er hun behoefte in. Wel, de mama van het kleine kindje met de lolly (foto) was in dit water haar was aan het doen…Daar sta je dan met je trendy fototoestel…
Maar verder gaat het echt super goed hier. Ik woon met 4 avonturiers/studenten in een, naar Peruviaanse normen, chique huis. Vergelijk het met de ‘kotmadam’ op tv. Wij schuiven driemaal per dag met onze knieën onder tafel en de borden vol lekker maar vreemd eten worden onder onze neus geschoven. Ik word hier dus wel nog steeds een beetje verwend hoor J.
De Peruviaanse kookavond gisteren was ook toppie, stel je er niet teveel bij voor. Het was vooral gezellig samenzijn met iedereen van de organisatie van fairplay. En dat is ongelofelijk, de hele wereld lijkt wel naar Cusco te komen. Canadezen, Amerikanen, Australiërs, Duitsers, ‘Hollanders’,… het is er allemaal. Iedereen heeft zijn eigen verhaal mee, zijn eigen reden om hier te zijn en vooral ook zijn eigen blik op de wereld. dat maakt het speciaal en zeker ook enorm gezellig.
Maar ik rond af, want ik kan wel blijven vertellen. Ik moet tijdig mijn bedje in, morgen de volgende les, het volgende avontuur.
Hasta luego! x
Nu voor echt!
Hier ga ik dan, de start van een tijdelijk nieuw leven in een ver, ver land.
Veel stoerheid schiet er niet meer over nu, heel alleen in die grote luchthaven. Al maar goed heeft mijn vader élke stap tot zeker 3 keer herhaald, van aan de ingang tot bij de boarding. Voorlopig loopt het nog allemaal volgens plan, maar wat gaat dat geven in luchthaven nummer 2 en daarna nummer 3? ‘Ik ben een grote jongen’ houd ik mezelf altijd voor. Ik ben klaar voor een avontuur, al is het met een kleiner hartje dan gedacht!
Voor het allereerste reisverhaal, wil ik graag de mensen bedanken die me deze kans hebben gegeven. Met natuurlijk mamaatje en papaatje in de hoofdrol! In de luchthaven heb ik het waarschijnlijk met zoveel woorden niet kunnen of durven zeggen. Maar ik ben jullie echt enorm dankbaar, jullie geven mij kansen die niet veel mensen krijgen. Jullie geven mij een leventje waar vele maar van kunnen dromen. Ik zeg dit ongetwijfeld véél te weinig, maar ik zie jullie graag en ik ga jullie missen!
Ik ga jullie allemaal zoveel als mogelijk op de hoogte houden van mijn avonturen. Foto’s komen deels op de blog en deels op facebook. Mijn normaal Belgisch nummer is niet meer bereikbaar, zo gauw ik in Cusco aankom neem ik een nieuw Peruviaans nummer. Je kan me altijd contacteren via skype: pieters.stijn of een berichtje achterlaten op de blog of op fb en voor degene die me een briefje of eender wat willen toesturen kan dit naar volgend adres (kan wel héél erg lang duren):
AsociacionCivil sin Fines de Lucro FairPlay
p/a Stijn Pieters
Pasaje Zavaleta C - 5
Wanchaq
Cusco
Peru
Ik stap nu het vliegtuig op in Schiphol richting Lima, de wijde wereld in. Op naar de warme dagen, de koude nachten, de bergen, de jungle en de Inca’s.
See you later folks x
Welkom op mijn Reislog!
Hallo en welkom op mijn reislog!
Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.
Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.
Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!
Leuk dat je met me meereist!
Groetjes,
stijn